Күн қайталанатын фазалардан өтеді, олар күн циклдары деп аталады. Зерттеу барысында төрт күн минимумы талданып, осы кезеңдердің әрқайсысында Күннің ішкі құрылымында шамалы өзгерістер анықталды. Бұл деректер болашақ күн циклдарын дәлірек болжауға мүмкіндік береді.

Күн циклінің ерекшеліктері

Күн циклі шамамен 11 жылға созылады және екі негізгі кезеңнен тұрады. Бірінші кезең — күн максимумы, бұл кезде белсенділік ең жоғары деңгейге жетіп, күн дақтары мен жарқылдар пайда болады. Екінші кезең — күн минимумы, ол белсенділіктің төмендеуімен және магнит өрістерінің әлсіреуімен сипатталады.

Күннің ішкі құрылымындағы өзгерістер

Бұрын Күннің ішкі құрылымы күн минимумдары кезінде өзгеріссіз қалады деп есептелген еді. Алайда жаңа зерттеулер бұл пікірді жоққа шығарды. Birmingham Solar-Oscillation Network (BiSON) телескоптар желісі арқылы тәулік бойы жүргізілген бақылаулар нәтижесінде күн тербелістері туралы деректер жиналды.

Зерттеу әдістері

40 жыл бойы 21-ші мен 25-ші циклдер арасындағы төрт күн минимумы қамтылған деректер жиналды. Негізгі әдіс — гелиосейсмология, ол дыбыс толқындарының әсерінен пайда болатын тербелістер арқылы Күннің ішкі құрылымын зерттеуге мүмкіндік береді. Жерден Күннің беткі тербелістерін өлшеу арқылы жұлдыздың ішіндегі температура, қысым және тығыздық туралы ақпарат алынады. Сондай-ақ, жоғары температурада гелий атомдарының иондалуы кезінде пайда болатын «гелий иондалуының үзілуі» деп аталатын құбылыс анықталды, ол дыбыс толқындарында аздаған өзгерістерге әкеледі.

2008–2009 жылдардағы ерекше минимум

23-ші мен 24-ші циклдер арасындағы, 2008–2009 жылдарға сәйкес келген минимум ұзақтығымен және өте төмен күн белсенділігімен ерекшеленді. Осы кезеңде Күннің ішкі жағдайлары басқа минимумдардан айтарлықтай өзгеше болды. Бұл нәтижелер жұлдыздардың магниттік белсенділігін түсінуге, болашақ күн циклдарын болжауға және Жерге әсер ететін ғарыштық ауа райын болжауды жақсартуға көмектеседі.