Шегірткелердің шырылы – бұл жәндіктердің арнайы қанат құрылымдарын бір-біріне үйкеп шығаратын жұптасу әні. Кейбір түрлерде жасырыну үшін үлкен жапырақ тәрізді қанаттар дамыған, олар дыбыс шығаруға тікелей қатыспаса да, дірілдеп, дыбыстың тоналдылығын өзгертіп, аталықтардың шығарған сигналдарын күшейтеді және оларды аналықтар үшін тартымды етеді.

Viadana brunneri – Панама аралдарында мекендейтін шегіртке түрі. Үлкен ашық жасыл түсті, жапырақтың түсі мен құрылымын еліктейтін қанаттарының арқасында бұл жәндіктер өсімдіктер арасында жақсы жасырын алады. Барро-Колорадо аралында жүргізілген зерттеу табиғи сұрыпталу нәтижесінде пайда болған осындай жасырыну белгілерінің осы түр аталықтарының жұптасу әндерінің тартымдылығына әсерін зерттеуге бағытталды.

Дәстүрлі түрде тіршілік етуге бейімделген белгілер (табиғи сұрыпталу) мен жұп тартуға арналған белгілер (жыныстық сұрыпталу) бір-біріне қайшы келуі мүмкін деп есептеледі. Мысалы, тауыс құсының ашық қауырсындары аналықтарды тартуға көмектеседі, бірақ аталықтарды жыртқыштарға көзге түсіріп қояды. Алайда бұл зерттеудің нәтижелері бұл қасиеттер бірін-бірі толықтыра алатынын көрсетеді.

Эксперимент барысында Viadana brunneri аталықтары мен аналықтары микрофон орнатылған торларға орналастырылып, олардың жұптасу әндері жазылды. Кейбір шегірткелердің қанаттары алынып, дыбыс қайта жазылды. Барлығы 30 дарадан 1621 ән жазылды. Акустикалық және резонанстық талдау бүтін қанатты аталықтардың аналықтарға ұнайтын, қаттырақ әрі төмен жиілікті дыбыстар шығаратынын көрсетті.

Бұл зерттеу – табиғи және жыныстық сұрыпталудың үйлесімді әрекеттесуінің сирек мысалы, мұнда белгілер бір мезгілде тіршілік етуге де, көбеюге де ықпал етеді. Алдағы уақытта мұндай өзара әрекеттесудің шегірткелерде қалай дамығаны зерттелмек.