Күннің полярлық аймақтары күн физикасында ең аз зерттелген аймақтардың бірі болып қала береді. Ғарыштық обсерваториялар мен жердегі телескоптар бақылауларды эклиптика жазықтығынан — Жер мен көпшілік планеталар айналатын тар аймақтан — жүргізеді. Мұндай бақылау бұрышы Күннің жоғары ендіктегі полюстерін зерттеу мүмкіндігін шектейді.

Полярлық аймақтардың магнит өрістері Күннің ғаламдық динамо-процесінде маңызды рөл атқарады және келесі күн циклін қалыптастырады. Ulysses ғарыш аппаратының деректері бойынша, жылдам күн желі полюстер маңындағы кең корональды тесіктерде пайда болады.

Күннің магниттік циклі — шамамен 11 жылға созылатын қайталанатын процесс, ол күн дақтарының санының өзгеруімен және магниттік полюстердің толық ауысуымен қатар жүреді. Дифференциалды айналу магниттік белсенділікті тудырады, ал меридиандық айналым магнит ағынын полюстерге тасымалдайды.

Ондаған жылдар бойы жүргізілген гелиосейсмикалық зерттеулер бұл ағындардың конвективтік аймақтың тереңіндегі мінез-құлқы туралы қарама-қайшы деректер көрсетті. Кейбір деректер ағындардың аймақ түбінде полюстерге бағытталатынын көрсетеді.

Жылдам күн желі — бұл полярлық корональды тесіктерде пайда болатын және гелиосфераның көп бөлігін толтыратын асадыбысты зарядталған бөлшектер ағыны. Ғалымдар оның нақты қалай пайда болатынын әлі білмейді — тығыз ағындардан ба, әлде олардың арасындағы сирек аймақтардан ба.

Ғарыштық ауа райы — бұл күн желінің өзгерістері мен күннің жаппай лақтырыстары, олар ғарыштық ортаны бұзады. Күшті жарқылдар мен корональды масса лақтырыстары Жерде геомагниттік дауылдар туғызып, полярлық шұғыла тудырады және спутниктерге, байланыс жүйелеріне және электр желілеріне қауіп төндіреді.

Ғалымдар күн полюстерін бақылаудың маңыздылығын бұрыннан түсінеді. 1990 жылы ұшырылған Ulysses миссиясы эклиптика жазықтығынан шығып, күн желін полюстер үстінде зерттеген алғашқы аппарат болды. Оның құралдары жылдам күн желінің негізгі қасиеттерін растады, бірақ сурет түсіру мүмкіндігі болмады.

Еуропалық ғарыш агенттігінің Solar Orbiter аппараты біртіндеп эклиптика жазықтығынан шығып, алдағы жылдары шамамен 34° ендікке жетеді.

Соңғы онжылдықтарда көптеген миссия тұжырымдамалары ұсынылды, олардың ішінде Solar Polar Imager (SPI), POLAR Investigation of the Sun (POLARIS), Solar Polar ORbit Telescope (SPORT), Solaris миссиясы және High Inclination Solar Mission (HISM) бар. Кейбіреулері күн желкендерін пайдалануды, басқалары — гравитациялық маневрлерді ұсынды.

Solar Polar-orbit Observatory (SPO) обсерваториясын 2029 жылдың қаңтарында ұшыру жоспарланған. SPO Юпитердің жанынан гравитациялық маневр жасап, траекториясын эклиптика жазықтығынан шығарады. Жерден ұшып өтіп, Юпитермен кездескен соң аппарат 1,5 жылдық орбитаға, перигелийі шамамен 1 а.б. және еңкейісі 75° болатын орбитаға шығады. Кеңейтілген миссияда SPO 80°-қа дейін жетеді.

Миссияның қызмет ету мерзімі — 15 жыл, оның ішінде 7 жылдық кеңейтілген кезең бар. Бұл күн белсенділігінің минимумын да, максимумын да қамтуға мүмкіндік береді, оның ішінде 2035 жылға жуық келесі максимум мен полярлық магнит өрістерінің ауысуы күтіледі.

SPO магниттік-гелиосейсмикалық имиджермен (MHI), экстремалды ультракүлгін телескоптармен (EUT), рентгендік имиджермен (XIT), көрінетін коронографпен (VISCOR) және өте кең бұрышты коронографпен (VLACOR) жабдықталады, олар коронаны 45 күн радиусына дейін бақылауға мүмкіндік береді. In-situ кешені магнитометр мен бөлшектер детекторларын қамтиды.

SPO STEREO, Hinode, Solar Dynamics Observatory (SDO), Interface Region Imaging Spectrograph (IRIS), Advanced Space-based Solar Observatory (ASO-S), Solar Orbiter, Aditya-L1, PUNCH сияқты күн миссиялары флотымен, сондай-ақ L5 нүктесіне бағытталған болашақ миссиялармен (ESA Vigil және Қытайдың LAVSO) бірлесіп жұмыс істейді.