Омыртқалылардың көздері теріден емес, ми тінінен қалыптасқан және жарыққа сезімтал жасушалардың екі эволюциялық желісін біріктіреді. Жаңа зерттеулер осы ерекше үдерістің кезеңдерін және эпифиз безінің рөлін ашады.
Жаңа зерттеу нәтижелері бойынша, омыртқалы жануарлардың күрделілігі гендердің санының артуынан емес, бар гендерден альтернативті сплайсинг арқылы түзілетін ақуыздардың әртүрлілігі арқасында пайда болған. Бұл жасушаларға бірдей сигналдарға әртүрлі жауап беруге мүмкіндік беріп, күрделі тіндер мен ағзалардың қалыптасуына жол ашты.
Жаңа зерттеу нәтижелері бойынша, миксиндер — ең көне омыртқалылардың бірі — күрделі иіс сезу жүйесіне ие болған. Бұл жаңалық ерте жануарларда сезім мүшелерінің дамуы туралы түсініктерді өзгертеді.
Ғалымдар бастапқыда клоаканың дамуына жауап берген генетикалық механизм эволюция барысында құрлық жануарларында саусақтардың қалыптасуына қайта пайдаланылғанын анықтады. Бұл жаңалық аяқ-қолдардың шығу тегі туралы түсініктерді өзгертеді.