B3 дәрумені бауырдың майлы ауруын емдеуде әлеует көрсетті
Жаңа зерттеу нәтижелері бойынша, В3 дәрумені (ниацин) бауырдың майлы ауруының дамуына байланысты негізгі геннің белсенділігін төмендете алады. Бұл ашылу осы кең таралған ауруды тиімді емдеуге жаңа мүмкіндіктер ашады.
Salus
Метаболизммен байланысты бауырдың майлы ауруы (МББМА) әлем халқының шамамен 30%-ын қамтиды және ұзақ уақыт бойы тиімді емдеу әдістері болмаған. Соңғы зерттеулер бұл аурудың дамуына әсер ететін негізгі генетикалық факторды анықтап, оған қазірдің өзінде мақұлданған әрі кеңінен қолжетімді құрал — В3 дәрумені (ниацин) арқылы әсер етуге болатынын көрсетті.
МББМА дамуының генетикалық механизмі
Халықаралық зерттеушілер тобы микроРНҚ-93 (miR-93) молекуласын МББМА-ның негізгі реттеушісі ретінде анықтады. miR-93 деңгейі бауырдың майлы ауруы бар адамдар мен жануарларда айтарлықтай жоғары болатыны белгілі болды. Бұл шағын РНҚ молекуласы бауыр жасушаларында табылып, белгілі бір гендердің белсенділігін реттейді. Зерттеу нәтижелері miR-93 майдың жиналуына, қабынуға және бауыр фиброзына ықпал етіп, май алмасуын реттеуде маңызды рөл атқаратын SIRT1 генін басатынын көрсетті.
Эксперименттік деректер
miR-93 рөлін зерттеу үшін ғалымдар тышқандарда оның түзілуін тоқтату мақсатында гендік редакциялау әдісін қолданды. Бұл жануарларда бауырда майдың жиналуы айтарлықтай азайып, инсулинге сезімталдық пен бауыр қызметі жақсарды. Керісінше, miR-93 артық түзілетін тышқандарда бауырда метаболикалық бұзылыстар күштірек байқалды.
Тиімді құралды іздеу
Эксперимент барысында miR-93 деңгейіне әсерін анықтау үшін FDA мақұлдаған 150 препарат сыналды. Ең тиімдісі ниацин (В3 дәрумені) болып шықты. Ниацин алған тышқандарда miR-93 деңгейі күрт төмендеп, SIRT1 белсенділігі артты. Бұл бауырдағы май алмасу жолдарының қалпына келуіне және жалпы липидтік тепе-теңдіктің жақсаруына ықпал етті.
Қолдану перспективалары
Ниацин — гиперлипидемияны емдеуде жақсы зерттелген әрі қауіпсіз құрал және ол МББМА кезінде микроРНҚ жолдарына бағытталған кешенді терапия үшін перспективалы кандидат ретінде қарастырылуы мүмкін.
Зерттеу нәтижелері Metabolism: Clinical and Experimental журналында жарияланды.
