Жаңа зерттеудің нәтижелері ұйқы ұзақтығы мен зат алмасу арасындағы күрделі байланысты анықтады. Талдау көрсеткендей, инсулинге төзімділік — 2-типті қант диабетінің алдындағы жағдай — даму қаупі ең төмен деңгейде түнгі ұйқы 7 сағат 18 минут болғанда байқалады. Ұйқы ұзақтығының кез келген жаққа ауытқуы, яғни ұйқының қысқаруы немесе ұзаруы, зат алмасу бұзылыстарының қаупін арттырады.

Бұған дейінгі тәжірибелік деректер ұйқының глюкоза алмасуы үшін маңызды екенін көрсеткен. Бірнеше күн бойы ұйқының жетіспеуі тіндердің инсулинге — қандағы қант деңгейін реттейтін гормонға — сезімталдығының төмендеуіне әкеледі. Соның салдарынан глюкоза жасушаларға нашар сіңіп, қанда жиналады.

Инсулинге төзімділік 2-типті қант диабеті мен басқа да метаболикалық бұзылыстардың дамуына себеп болуы мүмкін. Көптеген адамдар жұмыс күндері ұйқының жетіспеушілігін демалыс күндері ұзағырақ ұйықтау арқылы өтеуге тырысады.

Қытайдағы Наньтун университетінің мамандары жүргізген зерттеу АҚШ-та 2009-2023 жылдар аралығында өткен Ұлттық денсаулық және тамақтану сауалнамасының деректеріне негізделген. Талдауға 20-80 жас аралығындағы шамамен 23,5 мың адам қатысты, олардың ішінде 11 мыңға жуығы ұйқы ұзақтығы туралы жұмыс және демалыс күндері бойынша мәлімет берген.

Нәтижелер ұйқы ұзақтығы мен глюкоза сіңу жылдамдығы арасындағы байланыстың төңкерілген U-тәрізді қисық түрінде болатынын көрсетті, ал оңтайлы мәні — 7 сағат 18 минут. Ұйқының қысқа да, ұзақ та болуы глюкоза сіңу жылдамдығының төмендеуімен және инсулинге төзімділік қаупінің артуымен байланысты. Бұл әсер әсіресе әйелдерде және 40-59 жас аралығындағы адамдарда айқын байқалады.

Демалыс күндері қосымша ұйқы жұмыс күндері үнемі ұйқысы аз адамдар үшін пайдалы болып, зат алмасу көрсеткіштерін жақсартты. Алайда жұмыс күндері де ұзақ ұйықтайтындарда демалыста ұйқыны одан әрі ұзарту метаболикалық көрсеткіштердің нашарлауына әкелді.

Зерттеу ұйқы мен зат алмасу арасындағы екіжақты күрделі байланысты растайды. Метаболикалық бұзылыстар ұйқы режимінің бұзылу ықтималдығын арттырады, ал ұйқы ұзақтығының ауытқуы өз кезегінде метаболикалық денсаулықтың одан әрі нашарлауына себеп болып, тұйық шеңберге әкелуі мүмкін.