Канадалық зерттеушілер серіктестерді кардиореабилитация бағдарламаларына тарту емнің тиімділігін айтарлықтай арттыратынын анықтады. Зерттеу нәтижелері жақын адамдардың қолдауы пациенттердің салауатты өмір салтын ұстануына оң әсер ететінін көрсетті.

Кардиореабилитация дегеніміз не?

Кардиореабилитация — жүрек-қан тамырлары ауруларын өткерген адамдарға арналған кешенді қалпына келтіру бағдарламасы. Бұл бағдарлама пациенттердің өмір сапасы мен ұзақтығын жақсартуға, сондай-ақ қайталама асқынулардың алдын алуға бағытталған.

Серіктестің қалпына келу процесіндегі рөлі

Дәстүрлі түрде кардиологиялық көмек пациенттің өзі мен оның физикалық және психологиялық жағдайына бағытталады. Алайда көптеген зерттеулер жақын қарым-қатынастардың сапасы жүрек-қан тамырлары ауруларынан кейінгі қалпына келуде маңызды рөл атқаратынын көрсетеді. Осы мақсатта өмір салтын бірге өзгертуге, диета мен физикалық белсенділікті екі серіктестің де ұстануына негізделген жұптық реабилитация бағдарламалары жасалды.

Жұптағы стресс пен қақтығыстар артериялық қысымның, кортизол деңгейінің және қабыну маркерлерінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Ал серіктестің қолдауы пайдалы әдеттерді қалыптастыру мен тәртіпті сақтау үшін өте маңызды. Дәлелденген байланысқа қарамастан, серіктесті жүйелі түрде емге тарту әлі де стандартқа айналмаған және мамандар арасында сұрақтар туғызады.

Канадалық зерттеудің нәтижелері

Канадалық ғалымдар пациенттер мен олардың жақындары үшін жұптық бағдарламалардың тиімділігін талдады. Шолу соңғы жылдардағы жүрек-қан тамырлары аурулары расталған 1444 пациент пен олардың сау серіктестері қатысқан 12 ғылыми жұмысты қамтыды. Бұл зерттеулерде серіктестер реабилитация уақытының жартысынан көбіне белсенді қатысқан немесе мүлде қатыспаған.

Мінез-құлық өзгерістерін бағалаған жұмыстардың үштен екісінен астамы жұптық бағдарламалардың салауатты өмір салтын қалыптастыруда айтарлықтай артықшылығын көрсетті. Серіктестерімен бірге реабилитациядан өткен пациенттер физикалық жаттығулар, дәрі қабылдау және диетаны жақсырақ ұстанды. Бір зерттеуде жұптық бағдарламаға қатысушылар физикалық белсенділікті сақтаған, ал қолдаусыз немесе қарым-қатынаста қиындықтары бар пациенттер жиі бас тартқан.

Кейбір жағдайларда тікелей оң медициналық өзгерістер де байқалды: холестерин деңгейінің төмендеуі және дәрігерге бару санының азаюы. Дегенмен, серіктестің реабилитацияға қатысуы әрдайым психологиялық жақсаруға әкелмеді. Кейбір жұмыстарда оң әсер тек пациенттерде, басқаларында тек серіктестерде байқалды, ал үшіншілерінде ешқандай өзгеріс болмаған.

Қарым-қатынасқа әсері

Зерттеу сондай-ақ бірлескен реабилитация жұптардағы қарым-қатынас сапасын жақсартпағанын көрсетті. Яғни, бірге сауығу серіктестер арасындағы қарым-қатынасты нығайтпайды.

Қорытынды

Жұптық бағдарламалар мінез-құлықты қолдау мен жалпы сауығу үшін тиімді құрал болып табылады. Алайда, эмоционалды климатты жақсарту үшін олар жеткіліксіз — мұндай бағдарламалар серіктестердің жақындасуына өздігінен ықпал етпейді.